Spowied? powszechna

By zrozumie?, co to jest spowied? i po co tak naprawd? jest nam ona potrzebna, zacznijmy mo?e od wyja?nienia, co to jest grzech, czyli jak to si? wszystko zaczyna.

B?d?c katolikami, powinni?my ?y? w zgodzie z Bogiem, sob? samym, innymi lud?mi i natur?, post?powa? tak, by przez swoje zachowanie nie rani? innych, bo tym samym wyrz?dzamy krzywd? Bogu, który przecie? kaza? nam si? mi?owa?. Tak, wi?c grzech, to nic innego, jak niezastosowanie si? do przykaza? Bo?ych, do zasad, wed?ug których Jezus nakaza? nam post?powa?. Zbaczamy z dobrej ?cie?ki wtedy, gdy, maj?c wybór, stawiamy na z?o, a nie na Boga, który jest Dobrem i Przebaczeniem, wybieramy k?amstwo, a nie Boga, który jest Prawd?, stawiamy na nienawi??, zamiast na Boga, który jest Mi?o?ci?. Efektem grzechu, zatem, jest polu?nienie wi?zi, jaka ??czy nas z Panem.

Ka?dy z nas do?wiadczy? chyba w swoim ?yciu uczucia, które zaprz?ta?o nam spokój duszy i my?li, n?ka?o nas, nie daj?c spokoju, by?o to tak zwane sumienie, „kac moralny”, który by? efektem niew?a?ciwego post?powania, wobec siebie, wobec innych, wobec Boga. Ratunkiem by? mo?e okaza?a si? spowied? i wszystkie elementy, jakie na ni? si? sk?adaj?, czyli rachunek sumienia, ?al za grzechy i pokuta, a co za tym idzie, nawrócenie si? w stron? Boga, poniewa? s? to obowi?zkowe elementy ?ycia prawdziwego chrze?cijanina.

By zrozumie?, co zrobi?em ?le i czy zrobi?em ?le przeprowadzimy szczery rachunek sumienia. Miejmy ?wiadomo?? tego, ?e Pan Bóg na nas spogl?da, ?e widzi nasze my?li, s?owa i czyny. Zastanówmy si? kiedy po raz ostatni spowiadali?my si? z naszych s?abo?ci, czy uda?o nam si? poprawi? swoje post?powanie, czy tym razem unikn?li?my z?a. Rachunek sumienia s?u?y nam do tego by?my zastanowili si? nad swoim ?yciem, zatem nie bójmy si? szczerze zadawa? sobie pytania i równie szczerze przed sob? i Bogiem na nie odpowiada?. Jaki by?em dla Boga, dla bli?nich, rodziców, samego siebie? Pytania te pomog? nam zrozumie? kiedy i w jaki sposób pope?nili?my b??d. Musimy ws?ucha? si? w g?os naszego sumienia, który powinien nam powiedzie?, co robili?my b?d? dalej robimy ?le, a co dobrze. Ten wewn?trzny g?os pe?ni rol? s?dziego, nie bójmy si? wi?c zadawa? mu pyta? odno?nie naszych zamiarów, czynów i my?li. Nie bójmy si? porównywa? ich z zasadami ?ycia spo?ecznego, z naukami bo?ymi, z prawem szacunku, braterstwa i mi?o?ci, które jako osoby wra?liwe mamy wypisane w sercu. Taki rachunek sumienia, wewn?trzny monolog, pozwoli nam dostrzec nasze grzechy, nasze przewinienia.

Kiedy ju? unaocznimy sobie, uzmys?owimy, ?e z?ym post?powaniem odwrócili?my si? od Boga, gdy dostrze?emy rysy, skazy w naszym post?powaniu i uznamy i? niegodne s? one naszego zachowania, ?a?ujemy swoich wyst?pków przeciwko Bogu, wówczas „powiedzmy” o tym Panu w akcie „?alu za grzechy”, szczerze obiecajmy popraw?. Proces „oczyszczania” powinien prowadzi? nas ku pojednaniu z Panem oraz Ko?cio?em, w którym to przecie? Bóg ?yje.

Po takim przygotowaniu, samotnym rachunku sumienia, mo?emy przyst?pi? do spowiedzi, do opisania swoich przemy?le? kap?anowi, czyli osobie reprezentuj?cej Ko?ció?, a wi?c tak?e Chrystusa. Gotowi jeste?my wówczas na przyznanie si? przed kap?anem i w obecno?ci Boga nazwa? rzeczy po imieniu.

Istniej? trzy formy spowiedzi: jedna polega na osobistym wyznaniu grzechów przed spowiednikiem, druga, jest podobna, lecz ró?ni si? od poprzedniej tym, ?e jest poprzedzona wspólnotow? liturgi? pokutn? oraz trzecia - spowied? ogólna, wraz z ogólnym rozgrzeszeniem. Ta trzecia forma mo?e by? jednak stosowana w szczególnych przypadkach, takich jak zagro?enie ?mierci, czy du?a liczba ch?tnych, tak du?a, ?e nieadekwatna do ilo?ci kap?anów (sytuacje takie cz?sto zdarzaj? si? na misjach). Takie ogólne rozgrzeszenie, nie zwalnia nas jednak z obowi?zku, spowiedzi osobistej – wyznania wszystkich grzechów ci??kich indywidualnie przed kap?anem, kiedy to tylko b?dzie mo?liwe. Spowied? taka, osobista, jest nam potrzebna, gdy? mamy wtedy mo?liwo?? nazwania, wyra?enia naszych s?abo?ci, przewinie?, czyli inaczej grzechów. Wraz z kap?anem mamy mo?liwo?? zweryfikowania, czy nasze rozwa?ania by?y s?uszne, mamy mo?liwo?? poznania przyczyn pope?niania z?ych czynów. Dzi?ki takiej wspólnej analizie post?powania, mamy równie? szans? na otrzymanie szczegó?owych wskazówek dotycz?cych dalszego post?powania i w ko?cu mo?liwo?? uzyskania rozgrzeszenia, które skierowane jest tylko do nas, indywidualnie. Sam Jezus upowa?ni? Ko?ció? do odpuszczania grzechów, a spowied?, indywidualna rozpowszechniona zosta?a w Europie w VI wieku, za spraw? irlandzkich mnichów. W czasie sakramentu spowiedzi do?wiadczamy Bo?ego Mi?osierdzia i Bo?ej ?aski. Sakrament ten prowadzi nas do odpuszczenia grzechów i pozwala na dalsze ?ycie w ?asce, o ile znowu nie ulegniemy pokusie. ?aska taka pomaga nam odbudowa? dusz? chrze?cija?sk?, pomaga w pewnym stopniu opiera? si? „zasadzkom” czyhaj?cym na nas w?ród codziennych relacji, zaj?? i obowi?zków.

Zapewne po takiej szczerej rozmowie z kap?anem, która pozwoli nam zrozumie?, co robili?my ?le, zadana nam zostanie pokuta. Ksi?dz udzieli nam wskazówek jak naprawi? z?o, które wyrz?dzili?my, jak odbudowa? to, co zepsuli?my i przede wszystkim udzieli nam wskazówek, jak drugi raz nie da? si? nak?oni? do zbaczania ze ?cie?ki dobra. Bóg w Sakramencie Pokuty odpuszcza nam grzechy, przez ?ask? u?wi?caj?c? znów jeste?my w przyja?ni z Bogiem, nabieramy si? i mocy do unikania pope?nienia grzechów, do sumiennego wype?niania S?owa Bo?ego przynosz?c chwa?? Ko?cio?owi.

Po takim szczerym wype?nieniu wszystkich elementów jeste?my czy?ci, niemal?e jak ?za, gotowi do dalszego cnotliwego, ?ycia, do post?powania zgodnie z naukami Ko?cio?a. Wszystko to wygl?da?oby idealnie, gdyby nie to, ?e codzienno?? nadal wystawia nas na ró?ne próby, poddawani jeste?my wszelakim pokusom. Jeste?my grzeszni i nie bójmy si? do tego przyznawa?, a okazj? do tego mamy podczas spowiedzi powszechnej.

Spowied? taka jest to ta cz??? Mszy ?wi?tej, gdy wierni wraz z ksi?dzem odmawiaj? akt pokuty, zaczynaj?cy si? od s?ów „Spowiadam si? Bogu wszechmog?cemu i Wam bracia i siostry, ?e zgrzeszy?em…”. Formu?a ta ma na celu u?wiadomienie sobie grzeszno?ci i potrzeb? przebaczenia, s?u?y ona ogólnemu wyznaniu grzechów, podkre?la wspólnotowy charakter grzechu i nawrócenie. Spowied? taka ma sens pod warunkiem, oczywi?cie, ?e jest szczera, ?e podczas wypowiadania formu?y potrafimy przyzna? si?, ?e jeste?my grzeszni i grzechy te, powszednie, wyznajemy przed Bogiem i wspólnot? wiernych. Musimy wi?c rzetelnie podej?? do tego aktu, który cho? nie jest tym samym, co Sakrament Pokuty i Pojednania, to powinien jemu towarzyszy?. Podczas odmawiania aktu pokuty towarzyszy? nam powinna niemniejsza skrucha i ?al za pope?niane grzechy. Spowied? powszechna s?u?y temu by?my z czystym sercem mogli przyj?? Pana Jezusa, poniewa? grzechy powszednie nie s? jak?? ogromn? przeszkod? do uczestniczenia w Komunii ?wi?tej, ale nie zwalnia nas to, w miar? namna?ania si? ich, ze szczerego przyznania si? i wyznania ich przed kap?anem w konfesjonale przy najbli?szej spowiedzi, gdy? podczas takiej powszechnej spowiedzi nie uzyskujemy rozgrzeszenia ani odpuszczenia grzechów.

Podczas spowiedzi powszechnej mo?emy ofiarowa? swoj? modlitw? za tych, którzy nie potrafi?, b?d? nie chc? zdoby? si? na szczero?? wobec siebie i Boga. Spowied? powszechna nie zast?puje spowiedzi indywidualnej, lecz jakby przygotowuje do niej i otwiera dusz? na ?ask? u?wi?caj?c?.

Zdarza si? jednak tak, np. w ko?cio?ach starokatolickich, ?e spowied? powszechna ma charakter spowiedzi ca?kowitej, tzn., ?e uczestnicz?cy w niej cz?onkowie wspólnoty otrzymuj? rozgrzeszenie. Dotyczy to jednak osób pe?noletnich, osoby nieletnie zmuszone s? do spowiedzi ?wi?tej przyst?powa? w konfesjonale.

Potrzebujesz pomocy w organizacji pogrzebu bliskiego? Kliknij tu.

 

Masz dodatkowe pytania? 
Skontaktuj si? z naszymi specjalistami, udzielamy darmowych porad. 
Napisz: 
pomoc@mementis.pl lub zadzwo?: 801 009 507
Infolinia czynna ca?? dob?.
Koszt po??czenia 36gr brutto/min. 
Dla komórek i tel. z zagranicy: 
 +48 538 449 984
Koszt po??czenia zgodnie ze stawkami operatora.


Paulina Niczyporuk


Komentarze